Posts Tagged ‘Powell River’

Fietstochtje

Tuesday, July 13th, 2010

Vorig weekend een lang weekend in verband met Canada Day, dus dan moet er natuurlijk weer even een tripje gemaakt worden.

En ook deze trip begon weer ‘s ochtends vroeg, toen om half 6 ‘s ochtends mijn wekkertje weer ratelde. Het vervoermiddel was geen vliegtuig dit keer, ook geen bus, maar de FIETS! Bestemming Courtenay op Vancouver Island:


View Larger Map

Dus, voor half 7 zat ik op de fiets richting Horseshoe Bay, om daar de boot naar Nanaimo op Vancouver Island te pakken. Het weer was een beetje grijs en afentoe miezerde het een beetje, maar gelukkig geen stromende regen… :D

Na anderhalf uurt bootje varen kwam ik dan aan in Nanaimo waar het inmiddels ietsje harder aan het regenen was. Maarja, echte bikkel als ik ben geef ik daar natuurlijk helemaal niets om, dus gewoon lekker door fietsen… :P

Regenachtig weer, net ten noorden van Nanaimo

In de buurt van Parksville, zo’n beetje halverwege de fietstrip van deze dag werd het gelukkig weer droog en begon het wat op te klaren…

Qualicum Beach, nog steeds bewolkt maar wel droog!

De omgeving van Nanaimo en Qualicum Beach is nog redelijk dichtbevolkt (voor Canadese begrippen dan he ;) ) maar hoe meer je naar het noorden gaat op het eiland, hoe rustiger het wordt. En dat merk je ook aan de hoeveelheid verkeer op de wegen.

Rustige wegen ten noorden van Qualicum Beach

En natuurlijk moet er op zo’n lange fietstrip ook afentoe even gestopt worden om bij te komen van de benodigde inspanningen… :)

En natuurlijk moet mijn Free Spirit ook afentoe even op adem komen... ;)

Mooi he, die fiets. Het is niet de meest comfortabele om lange afstanden mee te fietsen maar met zo’n mooie tas achterop lijkt het allemaal heel professioneel en net echt! :D

Na zo’n 130km gefietst te hebben kwam ik dan tegen een uurtje of 5 eindelijk in Courtenay aan. Nu het hostel nog zien te vinden dat ik al van te voren had gereserveerd. Het hostel was zo’n 6km ten westen Courtenay, midden in de bossen. Ten westen van Courtenay beginnen de bergen ook, dus daar stond mij nog een leuke verrassing te wachten, namelijk een stevige klim omhoog de bossen in. Nou, daar zit je natuurlijk op te wachten na zo’n lange fietsdag… :P Na elke bocht maar hopen dat ik dan eindelijk het hostel zag maar neehoor, weer een lange weg met bomen.. Maar gelukkig stond daar op een gegeven moment eindelijk toch echt een hostel! Dus daar alle bagage van mijn fiets gedropt en maar eens even kijken of ik wat kon gaan eten, want inmiddels was het alweer etenstijd geworden en na de lange fietstocht had ik toch ook wel weer honger gekregen… Maarja, ik zat midden in de bossen, dus daar vind je niet zoveel eten, dus hup weer op de fiets en weer richting Courtenay. Naar beneden, dus dat ging lekker snel en daar maar even boodschappen gedaan en vervolgens weer terug naar het hostel, en dus nogmaals tegen de berg op omhoog…. Nou, toen had ik het wel gehad met fietsen voor die dag hoor… :) Even eten gemaakt en vervolgens in het hostel lekker lui op de bank met een aantal andere hostellers maar naar een saaie film gekeken…

De volgende ochtend even lekker rustig bijkomen. Nederland – Brazilie begon al om 7 uur ‘s ochtends bij mij maar aangezien het hostel alleen maar een TV met antenne had en maar EEN kanaal kon ontvangen, en dit was niet het voetbal kanaal, kon ik dit toch niet volgen. Jahaa, ik zat echt diep in de Canadese bossen…. :)
En dat ik in de Canadese bossen zat werd na een tijdje ook nog eens op een andere bijzondere manier duidelijk gemaakt. In het hostel ‘wonen’ ook een aantal mooie honden en terwijl ik eventjes in de tuin van het zonnetje zit te genieten waren even verderop de honden wild blaffend te horen. Een tijdje later komt een van de andere hostelbezoekers aanlopen en vertelt dat er een moeder beer met jongen hoog in een van de bomen achter in de tuin zit. Eventjes checken dus… :P En kijk, daar zit mevrouw beer:

Mommy Bear

En nog een heel eind verder omhoog in de boom…

...daar spelen de kleine beertjes voor acrobaat!

Wie zei ook alweer dat je in een boom moest klimmen als je op de vlucht was voor een beer??? ;)

Het bleek dat een van de honden van het hostel een echte ‘bear hunter’ is en deze hond zou wel vaker achter beren aanzitten en ze de boom in jagen. Moeder beer was niet echt happy want bear hunter bleef uiteindelijk wel een paar uur onder de boom staan en af en toe was het een gegrom van de beer en een geblaf van de honden overenweer…

En kijk, daar staat ie, de bear hunter, 15 jaren jong, maar nog zo fit als een puppy!

Maar naast beren jagen heeft ie dan ook een heerlijk lui leventje...

Net zoals z'n vriendjes

WOEF!

Het hostel

De tuin van het hostel

De rest van de dag rustig aangedaan want er moest natuurlijk even bijgekomen worden van de zware fietstocht van gisteren… ;)

Nog wel even een klein fietstripje gemaakt naar Cumberland, een leuk klein plaatsje een paar km verderop en daar maar even de lokale pub uitgecheckt. :P

Onderweg naar Cumberland

De volgende dag ‘s ochtends eerst even een verfrissende duik genomen in de rivier in de bossen achter het hostel. Het hele hostel ging mee, alle bezoekers, hoewel dit er nog maar 2 waren… :) plus alle honden. En die zwommen ook vrolijk met ons mee door de rivier… Maar het water was khoouuudd.. dat kwam natuurlijk regelrecht uit de bergen… Ondanks dat het zonnetje scheen zat ik na afloop nog tijden na te bibberen… bbrrrrr
‘s Middags richting Mount Washington gereden, wat in de winter een populair ski-gebied is tevens de ingang naar Stratchona Provincial Park, wat overigens een erg mooi Provincial Park moet zijn en ik graag nog eens een keertje zou willen kamperen…

De ingang naar Mt. Washington was nog ietsje verder fietsen dan ik had verwacht en vanaf de ingang was het nog eens 18km over een hele steile weg omhoog fietsen. Tja, het was dat ik wat aan de late kant was maar dat ging ik dus nu niet meer doen he. ;) Dus, vervolgens maar langs de weg gestaan en duim omhoog… helaas gingen er niet zoveel auto’s meer omhoog, de meeste kwamen rond dit tijdstip allemaal weer naar beneden. Maar gelukkig stopte er toch al snel een pick-up voor mij, iemand die in het park werkte boven op Mt. Washington. Dus in zijn truck was nog wel een plekje vrij en de fiets kon achter in de pick-up, want naar beneden fietsen, daar keek ik natuurlijk WEL naar uit… :P

En zo stond ik een half uurtje later boven op Mt Washington, en daar lag nog een redelijke laag sneeuw en was het behoorlijk frisjes. Maargoed ik zat dan ook op 1500 meter boven zeeniveau, dus daar kun je geen tropische temperaturen meer verwachten… :D

Sneeuw op Mt. Washington

En weer een mooie panorama vanaf Mt. Washington:

En toen weer met de fiets naar beneden, en zoef, DAT ging snel zeg. 18km in 15 minuten op de fiets, ik denk dat dat een persoonlijk record is… :P

Ging fietsen altijd maar zo makkelijk...

Zondag Comox bezocht, een klein havenplaatsje naast Courtenay en even uitgetest hoe lang het fietsen was naar de veerboot, want het plan was om de volgende ochtend Vancouver Island weer te verlaten, om mijn fietstripje te vervolgen naar Powell River. Voor de rest van de dag ook niet veel meer gedaan want ik moest mij natuurlijk weer opladen voor een dag lang fietsen de volgende dag!

En zo zat ik maandag ochtend om 5 uur ‘s ochtends alweer op de fiets om de boot van half 7 naar Powell River te pakken.

Mooi ochtend licht in de haven van Comox

Bye bye, Vancouver Island

En na anderhalf uur bootje varen kwam ik dan in Powell River aan. Powell River bevindt zich aan de Sunshine Coast van British Columbia en er moet een reden zijn dat dit de Sunshine Coast heet. Afgelopen dagen op Vancouver Island was redelijk goed weer, half bewolkt, maar nog niet al te warm. Maar ik was nog geen uur aan het fietsen langs de Sunshine Coast en de zon begon flink te schijnen en het werd HEET!

Dat werd dus een dagje flink zweten op de fiets….

Gelukkig werd mijn fietsdag onderbroken door nog een mooi stukje bootje varen. Als je de weg volgt van Powell River richting Vancouver dan is op een gegeven moment de enige manier om verder te gaan een ferry die om de 2 uur gaat en zo’n 50 minuten duurt, maar tegelijkertijd ook heel erg mooi is!

Bootje varen langs de Sunshine Coast

Vervolgens nog een paar uren doorgefietst langs een erg mooie Sunshine Coast route. Het was wel wat heuvelachtiger dan Vancouver Island dus afentoe was het eventjes flink puffen… :)

Aan het einde van de middag kwam ik in Sechelt aan waar ik weer een hostel heb opgezocht en de nacht maar heb doorgebracht zodat ik het laatste stukje naar Vancouver de volgende ochtend rustig aan kon doen.
En die volgende ochtend moest er natuurlijk eerst weer even voetbal gekeken worden in de lokale pub van Sechelt. Een erg mooie pub overigens, aan het water en omgeven door bergen. De floatplanes stegen naast mij in het water op in terwijl ik de wedstrijd zat te volgen! :)

Strand langs de Sunshine Coast, vlakbij Sechelt

Roberts Creek, 'home of the hippies'

En vanaf Sechelt was het nog zo’n 20km fietsen naar Gibsons, waar vlakbij de veerboot naar Horseshoe Bay vertrekt. In Gibsons aangekomen dit plaatsje nog eventjes een beetje verkend en vervolgens richting de veerboot gefietst.

Wachten op de boot met mooi uitzicht over Howe Sound

Ook deze 40 minuten durende boottocht is weer heel erg mooi:

Bootje varen richting Horseshoe Bay

En tegen 6′en kwam het einde van de fietstrip in zicht, nog maar 20km naar Vancouver! En net toen ik mij bedacht dat ik helemaal geen problemen had gehad met mijn oude fiets begon op een gegeven moment mijn fiets een gigantisch tikkend lawaai te maken waar ik niet echt mee verder kon fietsen. Wat bleek, mijn mooie oude analoge kilometer teller, (die het al lang werkte) viel helemaal uit elkaar. De kabels lagen opeens allemaal los (ja deze km teller heeft nog echt dikke kabels :) ) en ook het bijbehorende mechanisme op m’n voorwiel hing helemaal los, wat het tikkende geluid veroorzaakte.
Goed voorbereid als ik was had ik natuurlijk gereedschap bij mij om dit te repareren! Dus fiets op de kop, voorwiel eraf en de boel er af gesloopt.

M'n Free Spirit op z'n kop!

Vervolgens kon ik probleemloos de laatste km’s richting Vancouver vervolgen en zo eindigde dit mooie tripje… :P Het was een erg mooie fietstrip!

Overigens was het in Vancouver nog steeds stralend zonnig weer en heet, blijkbaar dus niet alleen aan de Sunshine Coast…. :)

Dit was uiteindelijk het volledige fietsrondje:


View Larger Map

Mooi he?! :) Wie weet volgen er ooit nog meer… eerst maar weer even bijkomen….

Nieuwe vliegtripje: Powell River

Monday, September 14th, 2009

Ha, nee na de lange Air Rally vluchten ben ik het vliegen nog steeds niet zat hoor. In Vancouver ben ik dan inmiddels ook weer vrolijk aan het rond fladderen. Een tijdje terug had ik een leuk vluchtje naar Powell River. Een collega (mijn baas eigenlijk :) ) van mij wilde al een hele tijd graag een keer mee vliegen dus dat moest er dan maar eens van komen. Dus op het werk was het even brainstormen over een leuke bestemming (ja daarvoor zit je op je werk, niet waar?). Aangezien op korte termijn het Blackberry festival in Powell River plaats vond en je er met de auto normaal gesproken  7 uur over doet om hier te komen (vanwege de vele pondjes over het water) leek het ons wel leuk om hier naar toe te gaan. Vliegen was het namelijk maar een uurtje.

Powell River ligt hier:


View Larger Map

Een mooie route langs de ‘sunshine coast’, tussen het vaste land van British Columbia en Vancouver Island. Aangezien de meeste events van het festival ‘s avonds plaats vonden en ik na zonsondergang niet meer mag vliegen besloten we een tentje achter in het vliegtuig te gooien, zodat we de volgende ochtend weer terug konden vliegen. Nou, dat ging iets minder makkelijk dan gezegd hoor. :) Het vliegtuig waar we mee vlogen, de Diamond Katana, heeft namelijk niet heel erg veel vermogen, slechts 80pk en kan dus niet heel erg veel extra bagage meenemen. Dat was van te voren dus even goed rekenen: brandstof tank niet volledig volgooien, flesjes water weg gooien, overbodig muntgeld achterlaten en nog even een keer extra naar de WC. :P

Goed, uiteindelijk na een lange voorbereiding kon de vlucht richting Powell River dan eindelijk vertrekken. Eerst northbound over Vancouver International, nog een rondje om downtown Vancouver en vervolgens langs de bergen over het water richting het noordwesten.

Onderweg zie je regelmatig floatplanes om je heen vliegen, dit gebied is namelijk dankzij de bergen en het vele water ook erg populair floatplane gebied. Aangezien het hier ongecontroleerd luchtruim is is het dus steeds goed om je heen kijken. Gelukig wordt er hier veel gebruik gemaakt van algemene radiofrequenties waarmee je met de andere vliegtuigen in de omgeving kunt communiceren, dus krijg je toch nog een goed beeld van wat er allemaal om je heen vliegt.

Na een uurtje vliegen over erg mooi landschap kwam dan uiteindelijk Powell River in zicht. Maar….. er was nog helemaal geen vliegveld te zien! :eek: Het vliegveld van Powell River ligt namelijk tussen twee heuvels in en als je vanuit het zuiden komt aanvliegen ligt de landingsbaan die van west naar oost loopt precies achter een heuvel ten zuiden van het vliegveld. Er moest dus even op de vliegkaart gekeken worden. Volgens de vliegkaart zou er ook een klein meertje naast het vliegveld moeten liggen. ‘He, daar ligt een meertje en aan de hand van de locatie van het meertje op de kaart moet dat het meertje bij het vliegveld zijn!’ En zo begon ik dus het downwind leg van het circuit te vliegen zonder het vliegveld gezien te hebben. Op base zag ik gelukkig een landingsbaan, hmmm toch goed gegegokt dus! :D Het zou ook wel raar opkijken zijn als je bezig bent met de landing en het blijkt dat er helemaal geen landingsbaan is… :P De nadering op Powell River was ook erg gaaf. Powell River ligt tegen een heuvel aan en boven aan die heuvel ligt het vliegveld. De landingsbaan zelf loopt ook omhoog (upslope) en doordat zowel het terrein onder je als de landingsbaan omhoog lopen geeft dan een heel ander plaatje tijdens de landing dan normaal.

Maargoed, genoeg vliegtheorie voor nu. Eenmaal op Powell River Airport aangekomen gelijk richting Powell River gelopen, zo’n 20 minuutjes vanaf het vliegveld en daar van het festival genoten wat meer een soort lokaal dorpsfeest was. Maar wel grappig om dat ook eens mee te maken… Het werd zelfs afgesloten met echt vuurwerk! Na een paar biertjes, niet al te veel hoor, want er moest natuurlijk de volgende dag nog gevlogen worden ;) , weer terug naar het vliegveld, tentje opgezet en lekker slapen op het vliegveld.

Daar werden we ‘s ochtends vroeg om 6 uur al weer gewekt door een helicopter die vlak over onze tent kwam vliegen. Nu snap ik waarom al die mensen in de buurt van een vliegveld klagen over geluidsoverlast, ik geef ze groot gelijk, dacht ik op dat moment. Maar enkele uren later toen ik vlak over de huizen van Powell River zoefde dacht ik weer: ‘wat een zeurpieten zijn het toch…’ :P

Nou, de terugweg was ook weer mooi hoor! Over de eilanden langs de kust van British Columbia terug richting Vancouver. Daar nogmaals een cirkeltje om downtown en vervolgens weer terug richting Boundary Bay Airport. En dat was weer het einde van een mooi vluchtje in British Columbia!

Nog maar weer een paar fotoot’jes?

Vliegtuig gereed maken, bagage inladen

Vliegtuig gereed maken, bagage inladen

Druk de overvliegprocedures bestuderen voor boven Vancouver International Airport

Druk de overvliegprocedures bestuderen boven Vancouver International Airport

Over Stanley Park

Over Stanley Park

Geland op Powell River en tentje opgezet

Geland op Powell River en tentje opgezet

Hoge bergen aan de horizon, ik dacht eerst dat het wolken waren maar als je goed kijkt zijn het echt bergen!

Hoge bergen aan de horizon, in eerste instantie lijken het wolken maar het zijn echt de bergen van Vancouver Island! En ja, je ziet OOK wolken ;)

En nog een mooie zonsondergang ter afsluiting.

En nog een mooie zonsondergang ter afsluiting.

Op de een of andere manier zijn we helemaal vergeten foto’s te maken van alle mooie eilanden en bergen tussen Vancouver en Powell River. Ik denk dat het gewoon TE mooi was en daarom helemaal niet meer aan foto’s maken hebben gedacht ofzo…. :D Willen jullie het ECHT een keer zien, kom je maar een keertje langs, kun je een stukje mee vliegen… ;)

Owh ja, nog even terugkomend op de Air Rally. We hebben met onze Lake Amphibian ook nog de lokale pers in Yukon gehaald:

http://www.yukon-news.com/life/13955

Tevens zijn wij ook nog uitgeroepen als winnaar van het eerste gedeelte van de Air Rally omdat wij als enige vliegtuig Arviat, Nunavut hebben bezocht. Hiermee hebben we de Bush Flying Trophy gewonnen! En dat heeft niets met Amerikaanse presidenten te maken… ;)

Owh en als ik dan toch nog even verder ga, gister ben ik ook nog even wezen vliegen, naar het befaamde ‘Fly for Pie’ vliegveld: Chilliwack. En dit is dan zo’n beruchte Chilliwack Pie:

Chilliwack Pie

Chilliwack Pie


En nog een mooie foto onderweg naar Chilliwack:

IMG_6464 (Large)

Okee, dat was het weer. Meer vliegtripjes volgen ongetwijfeld en een nieuwe ‘normale’ trip is alweer gepland op hele korte termijn, maar dat vertel ik wel in een volgende blog….

Cheers!