Back from the south…

April 14th, 2010

Woooooooow, jullie hebben het natuurlijk allemaal gezien he, Space Shuttle Discovery, vorige week maandag. Dat was gaaf he!? :cool: Goed, het begon dus allemaal in New Orleans, of eigenlijk, het begon ‘s ochtends heel erg vroeg in Vancouver, om 4 uur ‘s ochtends alweer toen meerdere wekkers in mijn kamer afgingen (ja ik heb meer dan 1 wekker nodig anders verslaap ik mij! :D ). ‘Euuuuuh, waarom gaat de wekker zo vroeg….???, oh ik zal wel weer een reisje gaan maken….’ Want dat zijn volgens mij de enige dagen dat ik echt vroeg op moet staan. :P Dus, snel opstaan, jas aan en door de verlaten straten van Vancouver op zoek naar mijn bus? Bus? Ja bus. Nee ik heb niet de bus helemaal naar New Orleans genomen, maar naar Seattle, aangezien binnenlandse vluchten in de US vaak een stuk goedkoper zijn dan vanuit Vancouver naar de US. En zo ook in mijn geval, scheelde de helft ongeveer, dus dat is wel een busritje waard, helemaal als er een speciale shuttle bus vanuit Vancouver rechtstreeks naar Seattle Airport rijdt. Dus, rond 9 uur kwam ik daar op het vliegveld aan. Helaas moest ik nog tot na het middag uur wachten tot mijn vlucht vertrok maar gelukkig verliep de vlucht soepel. Eerst naar Chicago, vervolgens nog een stukje naar het zuiden naar New Orleans, waar het bij aankomst inmiddels alweer 12 uur ‘s nachts was geworden. Gelukkig voor mij nog maar 10 uur ‘s avonds aangezien New Orleans 2 uur voor loopt op Vancouver, dat valt dan dus weer een beetje mee.

Mijn collega, was al eerder aangekomen in New Orleans en had het openbaar vervoer naar het hotel genomen. Helaas leek het er niet op dat er rond dit tijdstip nog heel erg veel openbaar vervoer was en aangezien ik ook niet heel erg veel zin meer had om dit rond middernacht uit te gaan zoeken maar eens even naar een andere vervoermanier gekeken. Hmmm, er stond een downtown shuttle bus kraampje in de terminal, maar eens even informeren. En jahoor, gelukkig reed deze shuttle ook vlak bij mijn hotel langs. Dus de shuttle maar genomen, moeten toch ook een beetje in de shuttle mood komen toch?? ;) Het duurde nogal even voordat de shuttle vertrok en aangezien de shuttle iedere passagier bij elk afzonderelijk hotel moest dropppen schoot het niet echt op. Er zaten ongeveer 14 passagiers in het busje en raad eens wie als laatste gedropt werd?? Juist! Maargoed, het leverde in ieder geval wel een mooie sightseeing tour door downtown New Orleans op…. Dus uiteindelijk pas rond 2 uur ‘s nachts lokale tijd bij het hotel aangekomen. En na zo’n lange dag heb je dan natuurlijk wel zin in een biertje!

Maar… na 2′en ‘s nachts in Amerika? Dan is alles toch gesloten? Helemaal hier in de Bible Belt van de USA. Nou, niet in New Orleans hoor, daar worden werkelijk al deze taboes gebroken: bars die haast allemaal 24uur per dag open zijn, roken in cafes en zelfs met alcohol over straat lopen is allemaal toegestaan. Erg ongebruikelijk voor het grootste gedeelte van de USA in ieder geval… En zo is een groot gedeelte van downtown New Orleans niet echt typisch Amerikaans, met name het French Quarter district wat uiteraard veel Franse invloeden heeft en redelijk Europees aandoet. Goed, verder niet meer al te laat gemaakt hoor :D hadden beide een lange reis erop zitten….

Volgende dag natuurlijk nog wat meer van New Orleans verkennen. En oh, ik heb ook nog wat foto’s gemaakt!

Een standbeeld in New Orleans waar ik niet echt de tijd voor heb gehad om de betekenis te achterhalen... :P

Een standbeeld in New Orleans waar ik niet echt de tijd voor heb gehad om de betekenis te achterhalen... :P

New Orleans

New Orleans

Ja, en New Orleans heeft wat meer oude gebouwen dan het westen van Noord Amerika

Ja, New Orleans heeft wat meer oude gebouwen dan het westen van Noord Amerika

Frenchmen St in New Orleans

Frenchmen St in New Orleans

Straatbeeld van New Orleans

Straatbeeld van New Orleans

The Mississippi River!

The Mississippi River!

Skyline New Orleans, en een dijkje die New Orleans hopelijk tegen de volgende hurricane beschermt...

Skyline New Orleans, en een dijkje die New Orleans hopelijk tegen de volgende hurricane beschermt...

Nog een straatbeeld van New Orleans

Nog een straatbeeld van New Orleans

En nog een vriendelijk verzoek hier niet te parkeren... :eek:

En nog een vriendelijk verzoek hier niet te parkeren... :eek:

Goed, dat was New Orleans. Oh, ja, een ding dat ook erg opviel was dat het een stuk warmer was hier dan in Vancouver. Zo rond de 25 graden en een lekker zonnetje. Gelukkig kun je overal 24 uur per dag per dag verkoeling zoeken met een biertje in de hand, dus daar hebben we dan aan het einde van de dag ook maar grettig gebruik van gemaakt onder het motto ‘de volgende dag maar de biechtstoel in’. Want ondanks dit alles heb je in New Orleans toch ook nog heel veel kerken en kathedralen, waar we overigens ook nog even binnen hebben gekeken, en daar is het weer een compleet andere wereld dan op straat!

De volgende dag onze huur auto opgepikt en richting Florida gereden. Eerst kom je dan nog door de staten Mississippi en Alabama.

Welcome to Mississippi

Welcome to Mississippi

Ja, het REGENDE. Al vrij snel toen we New Orleans verlieten begon het te regenen. Gelukkig zat er een dak op onze auto…. :D

Aangezien we op holiday waren en dus niet echt haast hadden besloten we de highways zoveel mogelijk te mijden en voor een meer scenic route langs de Gulf of Mexico the rijden.

Kust route

Kust route

Dit gebied was in 2005 tijdens hurricane Katrina zwaar getroffen en je zag hier nog veel restanten van waar voor de orkaan huizen stonden. Lege stukken land met met alleen nog de funderingen van huizen maar inmiddels ook weer veel gloednieuwe huizen die na de orkaan zijn gebouwd.

Deze waren in ieder geval wel orkaanbestendig, want die kwam je zo’n beetje iedere mijl tegen:

Waffle House!

He, hou toch eens je Waffle!

Vaker nog dan de McDonalds!

Inmiddels in Sweet Home Alabama

Inmiddels in Sweet Home Alabama

Mobile ('Mobeeel' op z'n Southerns :P ), Alabama

Mobile ('Mobeeel' op z'n Southerns :P ), Alabama

En na een tijdje rijden kwamen we dan in Florida aan, waar we overnacht hebben in Panama City Beach. Niet echt een interessante omgeving, alleen maar grote resorts en strip malls, dus niet echt scenic meer, maar wel makkelijk om een slaapplek te vinden!

De volgende dag, zondag, doorgereden naar Titusville in Florida, waar de launch ‘s nachts (maandag ochtend heeeel vroeg) plaats ging vinden.

Oh, dit was trouwens onze mooie auto:

Onze Chevrolet Cobalt

Onze Chevrolet Cobalt

En volgens onze auto kwamen wij uit Georgia

En volgens onze auto kwamen wij uit Georgia

Goed, aan het einde van de dag aangekomen in Titusville en aangezien we al om 2 uur ‘s nachts bij het Kennedy Space Center Visitor moesten zijn had het geen zin om overnachting te regelen. En dan moet je wat verzinnen om de tijd te doden. En weet je wat ik altijd al een keertje wilde ervaren? De Drive Thru ATM, ja je bent tenslotte in Amerika… :P . Kijk het werkt zo:

Stap 1: Rijdt uw auto in de ATM line

Stap 1: rij uw auto in de ATM line

Houd uw pinpas gereed

Stap 2: hou uw pinpas gereed

Stap 3: pinnen maar!

Stap 3: pinnen maar!

Stap 4: neem de $$ uit de automaat

Stap 4: neem uw $$$ uit de automaat

Handig he? :P Ja, in de USA kun je echt je hele leven in de auto doorbrengen. Je hebt de Drive Thru Starbucks, kruidenier, trouwkapel, apotheek en ongetwijfeld nog vele anderen…. :D Er schijnt zelfs ergens een drive thru uitvaartcentrum te zijn, maar dat is ietsje minder gebruikelijk…. :)

Na dit uitzinnige avontuur hebben we de auto maar ergens geparkeerd zodat we nog een paar uurtjes in de auto konden slapen. En toen… om 2 uur ‘s nachts was het tijd om naar het NASA Kennedey Space Center te rijden voor de Shuttle Launch. Auto geparkeerd en al vrij snel vonden we een mooi plekje. Je zit bij het visitor center nog wel steeds een eindje van het lanceerplatform vandaan maar er was een groot scherm waar een en ander op te volgen was.

Wachten op de Shuttle Launch

Wachten op de Shuttle Launch

En toen, eindelijke, na een paar uur wachten, was het dan eindelijk zo ver:

Kijk, daar gaat ie!

Kijk, daar gaat ie!

Toen ben ik maar gestopt met foto’s maken want veel zie je toch niet op de foto omdat het zo donker is en er werden al genoeg foto’s door anderen gemaakt… :D .

En wat een kabaal! De eerste halve minuut is het nog stil omdat het tijd kost voordat het geluid het visitor center bereikt heeft en dan een hard knetterend geluid, je voelt het trillen en je voelt de warmte van alles wat verbrand wordt in de booster rockets.

Kijk, daar gaatie:

Helaas stond ik er niet zo dicht bij en uiteraard is het op TV veel beter te zien maar daar mis je het extreme geluid en het gevoel. Het is zeker de moeite waard! Dus voor de geinteresseerden, er zijn nog maar 2 lanceringen gepland…… ;)

De lancering vond vlak voor zonsopgang plaats, dus op een gegeven moment bereikte de shuttle zonlicht terwijl het op de grond nog donker was. Dat gaf een heel bijzonder effect:

Rookpluimpjes in het zonlicht

Rookpluimpjes in het zonlicht

En na zonsopgang zag je nog wat rookpluimen in de lucht hangen:

Space Shuttle Contrails

Space Shuttle Contrails

Na de shuttle launch voelde ik me een beetje spacey dus moest ik maar even een spacey brilletje op:

Wat vinden jullie van mijn nieuwe bril? :P

Wat vinden jullie van mijn nieuwe bril?

Mooi he? :P

Oke, toen was het tijd om verder te rijden langs de oostkust van Florida. Door de shuttle launch hadden we maar een kort nachtje gehad, dus niet echt veel zin om erg lang te rijden. Daarom hebben we maar snel een mooi motel langs de beach opgezocht en in de zee gezwommen en aan het strand gelegen. Kijk, dit was de achtertuin van het motel:

Tuintje met uitzicht

Tuintje met uitzicht

Strandje in de achtertuin

Strandje in de achtertuin

Nou, en voor de rest van de dag hebben we niet echt veel meer gedaan eigenlijk. Oh, nog een goede tip: ga nooit in de zon liggen in Florida, rond het middag uur, als je net uit het winterseizoen in Canada komt. Ik was dus verbrand na een uurtje ofzo…. :oops:

De volgende dag was het tijd om naar Miami te rijden,  waar we na een kort ritje aankwamen en in een Bed & Breakfast verbleven. En waar in je in Vancouver heel veel Aziaten hebt, heb je in Miami heel veel Spaanstaligen, met name veel Cubanen. In de omgeving waar wij verbleven spraks zelfs bijna niemand Engels en kon je alleen met Spaans terecht, dat was dus even in gebaren taal eten bestellen… :P

Als echte Canucks moest er natuurlijk ook nog even een ijshockey westrijd bezocht worden. Ja er wordt ECHT IJShockey gespeeld in Florida. Maar zoals te verwachten is het daar lang zo populair niet als in Canada. Dus kaartjes waren makkelijk te regelen en een stuk goedkoper dan in Canada.

Florida Panthers vs. Ottawa Senators

Florida Panthers vs. Ottawa Senators

Uiteraard waren wij voor Ottawa en die wonnen gelukkig ook. Dus konden wij als enige in het stadion toch nog een beetje juichen.

En de volgende dag hadden we nog maar 1 volledige dag om Miami en omgeving te verkennen. ‘s Ochtends eerst naar Big Cypress National Preserve gereden. Dat ligt net ietsje ten noorden van Everglades National Park in het uiterste zuidpuntje van Florida. En natuurlijk moest er even gezocht worden naar Alligators. Nou, die waren niet zo moeilijk te vinden. We reden langs een rivier en overal waar je keek dreven ze in het water hoor:

Mr. Alligator

Mr. Alligator

Pak me dan als je kan.... :lol:

In de voetsporen van The Crocodile Hunter.... :lol:

Onze mooie Cobalt over de woeste wegen van Big Cypress National Preserve

Onze mooie Cobalt over de woeste wegen van Big Cypress National Preserve

‘s Middags weer terug naar Miami en vervolgens door naar Miami en Miami Beach. Helaas hadden we niet heel erg veel tijd meer en was het pas bij zonsondergang dat we bij Miami Beach aankwamen. Maargoed, ik was toch al verbrand dus aan het strand liggen zat er niet echt in… :P

Miami

Miami

Mooie huisjes in Miami Beach

Mooie huisjes in Miami Beach

Ja, ben er echt geweest! :)

Ja, ben er echt geweest! :)

The beach in Miami Beach

The beach in Miami Beach

En toen was het reisje al weer voorbij! :( De route was uiteindelijk als volgt:

View Larger Map

De volgende dag weer terug gevlogen naar Vancouver, vanuit USA naar Canada is dan wel weer goedkoper dan andersom dus een busreis vanuit Seattle was niet nodig dit keer. En wat was het KOUD terug in Vancouver, 10 graden Celcius…. brrrrrrr….. :mad:

Nou, tot de volgende maar weer!

3…2…1…and liftoff…

March 31st, 2010

…of the Space Shuttle Discovery and blablabla….. jaaaaa dat wilde ik altijd nog een keer met eigen ogen gaan zien. Maandag staat de lancering van Space Shuttle Discovery gepland en aangezien er nog maar een aantal lanceringen resteren voordat de vloot met pensioen gaat, is het een van de laatste mogelijkheden ooit om dit mee te maken. Dus…… vliegticket geboekt richting het zuidoosten van de USA om naar Orlando, Florida af te reizen!

Maar, uiteraard wordt dat weer gecombineerd met een kort tripje, samen met een collega van mijn werk dit keer, die ook altijd al een keer een lancering met eigen ogen (en oren!) wilde meemaken. Donderdag ochtend vroeg vliegen we eerst richting New Orleans waar we een paar dagen blijven. Daarna, autootje huren en richting Florida rijden, naar Orlando. Als alles goed gaat en de Shuttle techniek en het weer een beetje meezit dan vindt de lancering Maandag 5 April om 6:21 ’s ochtends vroeg locale tijd in Orlando plaats.

Oh, en voor de geinteresseerden, je kunt het live op internet volgen:

http://www.nasa.gov/multimedia/nasatv/index.html

Bij jullie zal het wel 12:21 ‘s middags zijn dan.

Na de lancering hebben we dan nog tot het einde van de week de tijd om Florida te verkennen en eindigt het tripje in Miami om van daaruit weer terug naar Vancouver te vliegen. Maar lekker in het zonnetje aan het strand? Of wat rondtoeren tussen de palmboompjes? We zien wel….er is nog niks gepland…. :P

Reisverslag met foto’s volgt vast wel weer…. Ik ga eerst even leren met een Southern accent te praten so see y’all laaaiter….. ;)

Op de fiets naar de USA, Olympische Spelen, Verhuizen…

March 14th, 2010

Ja, ik had het altijd al eens willen doen, op het fietsje naar Amerika en vorig weekend is het er dan eindelijk van gekomen. Nu kan ik vanuit Vancouver natuurlijk wel een beetje valsspelen he aangezien het ietsje minder ver fietsen is vanuit hier dan vanuit Nederland maar in woorden klinkt het hetzelfde en daar gaat het in het leven tenslotte allemaal om toch? ;)

Het was zelfs zo dichtbij dat ik het allemaal in een kort dagje kon fietsen. Bestemming in de USA was Lynden, in Washington State, net over de Canadese grens. Wel het eerste stukje nog even gesmokkeld hoor :P , door met de Skytrain en bus naar Langley, iets ten oosten van Vancouver te rijden. Het moet wel leuk blijven natuurlijk he… :D Als je vanuit Langley alsmaar naar het zuiden rijdt kom je vanzelf bij de grens. Kijk dit was de route ongeveer:


View Larger Map

Onderweg naar de USA op de oude vertrouwde 'Free Spirit' bike

Onderweg naar de USA op de oude vertrouwde 'Free Spirit' bike

Zoals gezegd, vanuit Langley alsmaar naar het zuiden. Je komt dan op een gegeven moment bij 0 Avenue en die weg loopt precies over de Canadees/Amerikaanse grens. De ene kant van de weg is Canada de andere kant Amerika.

0 (zero) Avenue. Kijk, het witte paaltje links van het stopbord, aan de overkant van de weg duidt de grens aan!

0 (zero) Avenue. Kijk, het witte paaltje links van het stopbord, aan de overkant van de weg duidt de grens aan!

Maar, helaas kun je hier nog niet gelijk de grens over. Het kan natuurlijk wel door gewoon een mooie boswandeling richting het zuiden te maken maar ik denk dat er wel een of andere Big Brother staat op te letten en je vervolgens de hele Border Control achter je aan hebt, en dan moet je snel fietsen hoor… ;)

Dus de dichtstbijzijnde officiele grensovergang maar even opzoeken en die was nog een stukje verder naar het oosten. Dus maar even in cruise mode richting het oosten over 0 Ave:

Sandwiched between the countries

Sandwiched between Canada & USA

Uiteindelijk kom je dan in de buurt van de grensovergang aan. En dan is het wel makkelijk dat je op t fietsje bent want je kunt gewoon de lange rij wachtende auto’s voorbij tuffen:

File voor de grensovergang

File voor de grensovergang

Bij de grensovergang was het wel eventjes zoeken waar ik naartoe moest hoor, want echt gebruikelijk is het niet om met de fiets de grens over te gaan… :) Maargoed, uiteindelijk na een paar vreemd opkijkende gezichten een kantoortje van de dounae bemeampte gevonden en daar kon ik met fiets en al naar binnen, waar ik vervolgens verwelkomd werd door de altijd vrolijke douanebeampten. Wat kom je doen? Waar ga je heen? Waarom? Goed, gelukkig kon ik weer vrij snel bewijzen dat ik geen terrorist was maar gewoon mijn Free Spirit aan het uitlaten was en binnen 10 minuutjes kon ik weer verder fietsen. :D En al vrij snel kom je dan in de buurt van Lynden.

Waar is de city??

Waar is de city??

Ja, Lynden is maar een klein plaatje, maar hoe klein ook uiteraard is er een vliegveldje:

Vliegveld

Vliegveld

En bovenstaande waarschuwing moet je heel letterlijk nemen want de landingsbaan ligt HEEL dichtbij:

Final Approach into Lyden Airport :P

Final Approach into Lyden Airport :P

Owh, en ooit gehoord van omwonenden die klagen over over geluidsoverlast van een vliegveld in de buurt? Zie je hoe dicht deze huizen naast het vliegveld staan? Maar nou zullen deze mensen waarschijnlijk ook niet zo snel klagen want het zijn allemaal luchtvaart liefhebbers. Kijk, dit hebben ze in hun garage staan:

kijk, dat hoort er in je garage te staan!

kijk, dat hoort er in je garage te staan!

Gaaf he? Je kunt zo vanuit je huis wegvliegen! :P

Vervolgens een stukje verder fietsen en je komt in ‘downtown’ Lynden uit. En weet je hoe dat eruit ziet? Zo:

Lynden? Nederland?

Lynden? Nederland?

Huh? Ja, dit is geen Nederland maar Lynden, Washington State, USA! In het verleden zijn er veel Nederlanders naar Lynden getrokken en daarom hebben veel lokale inwoners een Nederlandse achtergrond. Wel van meerdere generaties terug dus inmiddels zijn het echte Amerikanen geworden. Maar hierdoor heeft Lynden wel veel Nederlandse invloed, wat tegenwoordig ook veel gebruikt wordt als de toeristische attractie van Lynden. Voor veel huizen zie je kleine windmolens staan, er is een Dutch Bakery waar krentebolletjes, snert, roggebrood en slagroomtaarten verkocht worden en zelfs het postkantoor heeft een Nederlands tintje:

Het Postkantoor

Het Postkantoor

Grappig he? :D

Goed, na een tijdje in Lynden rond te hebben gekeken was het weer tijd om terug te gaan richting Canada, niet helemaal terug naar Langley maar naar Aldergrove dit keer, ietsje dichterbij.

Nog een mooi plaatje net buiten Lynden van Mt. Baker, een actieve vulcaan in Washington State, die je bij een beetje helder weer ook vanuit Vancouver kunt zien en waar altijd sneeuw lijkt te liggen, zelfs in hartje zomer!

Nog een mooi plaatje net buiten Lynden van Mt. Baker, een actieve vulkaan in Washington State, die je meestal ook vanuit Vancouver kunt zien en waar altijd sneeuw lijkt te liggen, zelfs in hartje zomer!

Ook Canada binnen fietsen was gelukkig niet zo’n probleem en na een paar kilometer kwam ik alweer aan in Aldergrove waar ik maar lekker lui de fiets voor op de bus heb gezet en terug richting Vancouver ben gereden. Het was in ieder geval een leuk fiets tripje en ik mag nu officieel zeggen dat ik naar Amerika ben gefietst! ;)

Goed, owh ja, de Olympische spelen zijn ook alweer afgelopen inmiddels. Zoals beloofd zou ik nog even laten weten wanneer Sven had gewonnen, nou bij deze, hij heeft goud gewonnen maar hij heeft het ook een keer goed verprutst. Maar volgens mij hoef ik jullie met de Olympische Spelen allemaal niet te vermoeien want ik heb begrepen dat de Olympische Spelen ook in Nederland wereldnieuws waren dus waarschijnlijk weten jullie nog meer dan ik. :) Heb het hier en daar ook wel een beetje gevolgd hoor en op straat was het natuurlijk overal een drukte en toen Canada goud had gewonnen met ijshockey was het helemaal een gekte! Oh ja, en die polonaise in het Holland Heineken House kwam ook voorbij hoor, samen met Marco Borsato en nog meer Hollands Meezinggeweld…. :P Nou ik ben een nog grotere fan geworden hoor…. ;)

Oh, en dan ben ik natuurlijk inmiddels ook nog verhuisd. Inmiddels alweer naar een andere plek dan waar ik in eerste instantie heen zou gaan, want dat kon opeens niet meer doorgaan. Maar gelukkig kon ik nog wel ergens anders in downtown terecht en sinds 2 weken alweer woon ik nu hier:


View Larger Map

En de reden waarom het zolang duurde dat ik met mijn volgende weblog kwam was natuurlijk dat ik eerst nog mijn nieuwe kamer netjes moest maken voor de foto! ;) Kijk, mijn nieuwe penthouse:

Penthouse

Penthouse

Penthouse

Penthouse

Zie, zelfs mijn super vette batman dekbed overtrek is meegekomen! :cool:

En aangezien ik nu op de 19e verdieping woon is het ook altijd leuk om naar buiten te kijken:

Uitzicht vanuit mijn kamer

Uitzicht vanuit mijn kamer

En nog wat andere plaatjes vanuit het gebouw maar helaas niet uit mijn kamer:

Georgia St richting Stanley Park

Georgia St richting Stanley Park


Georgia St richting andere kant

Georgia St richting andere kant

Nou dat was het weer. Hopelijk de volgende keer weer een nieuw tripje! :)

Verhuizen

February 11th, 2010

Daaag, het is alweer eventjes een tijdje stil op mijn weblog niet? Niet zo heel veel bijzonders te melden behalve dat ik per 1 Maart op een nieuw adres woon. Mijn Koreaanse huisgenoot, die tevens de hoofdhuurder is van het appartement, gaat weer terug naar Korea. Aangezien ik niet echt geinteresseerd was om zijn appartement inclusief alle meubels over te nemen was het alternatief om op zoek te gaan naar een nieuw dak boven mijn hoofd. En dat is inmiddels gevonden, 300 meter verderop. En weer heb ik (2 dit keer) Koreaanse huisgenoten. Soms vraag ik me af of ik wel in Canada woon en niet ergens in Azie ofzo! :D

Dit is mijn nieuwe plek per 1 Maart:


View Larger Map

Wisten jullie trouwens al dat de Olympische Spelen morgen in Vancover beginnen? Ik dacht ik meld het maar even want jullie zijn er vast niet van op de hoogte wat er hier allemaal in het verre Vancouver gebeurt… :roll:

Hallo!?! De hele Nederlandse Delegatie incl. Hollands meezing-geweld komt hierheen heb ik gehoord. :shock: Ik denk dat ik de komende 2 weken even onderduik, geluidsdempers tot diep in de buis van eustachius…

En helaas, het luchtruim invluchten is ook geen optie de komende tijd want door de Olympische Spelen is het vliegverkeer de komende tijd (8 weken lang!) zo zwaar beveiligd dat pleziervluchtjes zo goed als onmogelijk zijn. :( Maargoed, met dat Hollandse meezinggeweld op de grond lijkt mij dat in dit geval ook wel verstandig… je weet maar nooit waar sommige mensen toe in staat zijn…. :twisted:

Voor de rest is het niet allemaal zo kommer en kwel en leed en ellende als ik hier vertel hoor, dankzij de Olympische Spelen is er de komende tijd erg veel te zien en te doen in Vancouver. En waarschijnlijk zal ook ik wel eventjes naar het schaatsen kijken, maar dan wel met een Canadees biertje in plaats van een Heineken… ;) Nee hoor, ik ga ook nog wel even in het Holland Heineken House kijken hoor, leuk hopvalderiehopvaldera in de polonaise door Vancouver… :lol:

Oh, trouwens, afgelopen week kwam de olympische vlam achter bij mijn werk langs. Kijk daar gaat ie:

Nou, voor de rest geen nieuws. Ik laat jullie wel even horen wanneer Sven heeft gewonnen…. ;)

Back in Vancouver

January 19th, 2010

Nou, inmiddels alweer ruim een week terug in Vancouver en al weer hard aan het werk. Het is natuurlijk niet altijd vakantie he! ;)

Ik was even verbaasd hoor toen ik op Schiphol uit het vliegtuig stapte: alles was wit en wat was het koud, Brrrrr… Is dit wel Nederland? Met alle berichten over Global Warming en stijgende zeespiegels had ik m’n snorkel en zwemflippers al aan en verwacht met een cocktail onder een palmboom te gaan zitten ergens in Maastricht aan Zee of zo. Maar nee, dit weer verwacht je alleen in Canada maar daar was het grijs en regenachtig toen ik vertrok…..

Maargoed, na deze klimaatshock te hebben overwonnen en flippers te hebben vervangen door snowshoes zette ik dan toch maar voet op Nederlandse sneeuw. Net op tijd om Kerst nog even te vieren in Nederland.
En dat was wel weer even leuk hoor. :) En eigenlijk voelde het al snel weer alsof ik nooit was weg geweest. Ik was natuurlijk ook recent nog in Nederland geweest dus zo groot was de cultuurshock nou ook weer niet.

Goed, wat heb ik verder eigenlijk allemaal gedaan in Nederland? Niet zo heel erg veel eigenlijk want vanwege de sneeuw kon de deur haast niet open. Natuurlijk moest er nog wel even gevlogen worden in Nederland dus moest er maar weer even een bezoekje aan de vliegclub op Eelde gebracht worden. Daar waren een aantal andere clubleden nog zo vriendelijk om mij even als passagier mee te nemen op een vluchtje naar Texel. Kon ik even mooi naar buiten kijken en foto’s maken. :P

Kijk, een (beetje) besneeuwd Leeuwarden en omgeving. Verder naar het oosten en zuiden was het een stuk witter….

Leeuwarden

Leeuwarden

Verder moest ik zelf natuurlijk ook nog even een keertje gaan vliegen. Ik moest sowiezo eerst even met een instructeur vliegen hier aangezien ik een jaar niet in Nederland had gevlogen en omdat m’n brevet dit jaar verliep en verlengd moest worden. Ik wil het komende jaar natuurlijk ook nog in Canada gaan vliegen! :)

Helaas kostte het erg veel moeite om nog een keer de lucht in te gaan. Het weer wilde op de dagen die volgenden niet echt meewerken waardoor ik een week lang zo’n beetje full time bezig was om een uurtje te gaan vliegen. De ene dag sneeuwede het, dan lag het wolkendek weer te laag, dan was de baan weer te glad…. :( Het leek er even op dat het vliegen helemaal niets meer zou gaan worden voordat ik weer terug zou gaan naar Canada. Maar gelukkig, op eens was er een klein lichtpuntje aan de horizon te zien. Dus, hup, op weg naar Eelde, het vliegtuig in gesprongen en vliegen maar! En dat bleek letterlijk een geschenk uit de hemel :D want 2 uurtjes later zakte het weer weer in en de resterende dagen bleef het weer niet vliegbaar.

Dan moest er natuurlijk ook nog even de toerist uitgehangen worden in Nederland. Dus met fotocamera en al even Amsterdam als toerist aan doen en daar natuurlijk de hoogtepunten bezoeken. ;)

Grachten en fietsen

Grachten en fietsen

Goh, nog meer fietsen, als toerist keek ik mijn ogen uit! :shock:

Goh, nog meer fietsen, als toerist keek ik mijn ogen uit! :shock:

Nederlandse gastvrijheid bij de ingang van de toiletten. Daar sta je dan als buitenlandse toerist met je Creditcard.....

Nederlandse gastvrijheid bij de ingang van de toiletten. Daar sta je dan als buitenlandse toerist met je Creditcard..... :mad:

Maargoed, dit waren natuurlijk wel de luxe toiletten he, voor 50 cent. De goedkope waren slechts 25 cent! Verschil moet er wezen toch? ;)

En toen, en toen, toen was ik zomaar verdwaald en eindigde ik per ongeluk :eek: zomaar hier en daar stonden allemaal mevrouwen achter de ramen.

Nou ja zeg, wat is dat nu? :shock:

Nou ja zeg, wat is dat nu? :shock:

Zie, ik ben niet die enige die dacht dat je in Nederland inmiddels lekker tropisch gekleed kon rondlopen! ;)

Nou, inmiddels ben ik weer in een beschaafd Vancouver aangekomen, ahum… :neutral: Hier is het eigenlijk de laatste tijd erg regenachtig en vies weer. Afgelopen nacht werd ik wakker opeens wakker geschrikt door een erg harde storm die over Vancouver kwam razen. Dingen rolden over staat, auto alarmen gingen af en in Stanley Park waren bomen omgewaaid. Gelukkig is mijn appartement niet omgewaaid…  Verder nog niet echt veel nieuw dingen gepland voor de komende tijd. Eerst komen natuurlijk de Olympische Winterspelen, over een maand al. En je begint hier nu echt te merken dat het dichtbij komt. Overal worden tenten en podiums opgebouwd en lopen Olympische Spelen mannetjes rond. Het zal wel druk worden, hopelijk kan ik nog op m’n werk komen, anders ga ik wel schaatsen kijken ofzo… :P

Netherlands

December 26th, 2009

Zo, ik ben weer aan een nieuw tripje begonnen hoor. Dit keer helemaal naar het verre Nederland! :) Afgelopen donderdag ben ik hier alweer aangekomen. Net op tijd dus om nog even de kerstdagen te vieren.
Sinds mijn vorige tripje naar Whitehorse is er eigenlijk niet zo veel spanneds meer gebeurd. Het is eigenlijk best wel regenachtig weer momenteel in Vancouver dus dat betekent veel binnenzitten. Wel is het zo dat wanneer het in Vancouver regent het meestal in de bergen in Noord Vancouver sneeuwt. Dus daar ben ik nog wel even een dagje aan het snowshoe’en geweest. Dan ga je met speciale schoenen door de besneeuwde bergen lopen zegmaar. Kijk, winterwonderland:

IMG_7173 (Large)

IMG_7175 (Large)

Maar, nu dus weer in Nederland…. Het was een erg mooi jaar in Canada en erg veel gezien en gedaan. Hebben jullie ook het idee dat ik het daar nog wel wat langer kan uithouden?? Ja he? :P Daarom heb ik maar weer een nieuw visum aangevraagd voor nog een jaartje! Ergens begin van januari zal ik alweer die kant opvliegen. Hopelijk voor weer een mooi jaar. In ieder geval kan ik de Olympische Winterspelen in februari daar dan meemaken en dat is ook wel leuk denk ik. En wat ik de rest van het jaar verder ga doen, dat zie ik nog wel weer. :D Prettige feestdagen in ieder geval en tot volgend jaar!

Oh en als afsluiter van het jaar heb ik nog een mooie video van de Air Rally van afgelopen zomer, toch wel een van de hoogtepunten van het jaar:

Whitehorse

November 25th, 2009

Zo, zoals gezegd zat er dus weer een nieuwe tripje aan te komen, en inmiddels is dat tripje alweer achter de rug! :) Vorige week zat ik namelijk een aantal dagen in Whitehorse, weer met mijn Engelse travelmate. Whitehorse ligt in Yukon Territory, ten noorden van British Columbia. Hier om precies te zijn:


View Larger Map

Een behoorlijk stukje naar het noorden dus en aangezien het inmiddels geen zomer meer is, betekent dat ook KOUD! Eerst nog maar even handschoenen, sjaal en muts gekocht dus…. :D

Vrijdag de 13e (om het een beetje spannend te maken), ‘s ochtends vroeg, vertrokken we met het vliegtuig vanuit Vancouver.  In Vancouver was het nog vies, grijs en regenachtig weer, echt Nederlands dus. ;) Maar zodra je ten noorden van Vancouver in de bergen zit begint de sneeuw. Na ruim 2 uur vliegen kwam Whitehorse in zicht:

Nadering Whitehorse

Nadering Whitehorse

Big city Whitehorse!

Big city Whitehorse!

Vanuit de lucht zag het er in iedergeval behoorlijk wit en koud uit allemaal. Eenmaal aangekomen op het vliegveld kwam gelukkig mijn bagage ook van de bagageband rollen, daar zat namelijk al mijn winterkleding in en ik had zo’n vermoeden dat ik dat heel erg snel wel eens nodig zou kunnen hebben… ;) Vervolgens naar buitengestapt, op zoek naar de bus die ons naar downtown Whitehorse zou brengen. “Knersp, knarsp” hoorden we toen we door de sneeuw liepen, en ooowh wat hadden we het koud. :P Maar gelukkig kwam de bus snel en konden we weer een beetje opwarmen. Het vroor wel meer dan 10 graden, een warme dag in Whitehorse, werd ons verteld. Ik vond het zelf nogal frisjes om eerlijk te zijn….

Goed, in het hostel aangekomen snel onze winterkleding aangedaan en maar eens Whitehorse verkennen.

Wit en koud in Whitehorse

Wit en koud in Whitehorse

Owh ja, in Vancouver zie je nog wel eens regelmatig daklozen rondlopen die van alles en nog wat verzamelen in winkelwagentjes. In Whitehorse heb ik geen daklozen gezien, maar wel een winkelwagentje:

Wat ligt er onder die bult sneeuw......?

En een bult sneeuw? Hmmm.... :roll:

Maar eigenlijk mag ik daar natuurlijk geen grapjes over maken he…. redface Ik heb niks gezegd…. ;)
Ondertusen liepen we al een tijdje door Whitehorse en aangezien we wel goed voorbereid waren met handschoenen, muts enzo kwamen we er al snel achter dat onze jeans niet echt geschikt waren voor deze temperaturen hier. Dus moest er eerst maar weer even geshopt worden voor een wat warmere broek. En waar kun je dan beter heen dan de Walmart? Zo klein als de plaatjes soms zijn, er is er altijd wel eentje in de buurt, en zo ook dus in Whitehorse waar we voor 10 dollar een warme broek voor over de jeans kochten. Uiteindelijk waren we goed en wel ingepakt en konden we warmpjes door Whitehorse lopen. En dan zie je er zo uit:

Lekker warm

Lekker warm

Sommige mensen hadden echter het idee dat ik een gevluchte terrorist was ofzo. Hoe KOMEN ze erbij?? :shock:

Goed, wat hebben we dan allemaal in Whitehorse gedaan? Een van de dingen die we in ieder geval wilden doen was het noorderlicht (aurora borealis) zien. Whitehorse ligt behoorlijk noorderlijk en daarom heb je dus een grote kans om hier het noorderlicht te zien. Het moet dan natuurlijk  niet bewolkt zijn en ook moet het noorderlicht net actief zijn want dat is het niet altijd. Ze zeggen wel eens dat het helpt als je jarig bent en toevallig was ik een van de dagen dat ik in Whitehorse was ook nog eens jarig! Nou, dat moet goedkomen toch? :D Dus de dag voor mijn verjaardag goed het weerbericht in de gaten houden en de verwachting voor het noorderlicht, ook dat kon namelijk opgezocht worden op een website. De verwachting was dat het noorderlicht redelijk actief was de komende nacht. Voor wat betreft het weer, het zou eerst bewolkt worden maar ‘s nachts opklaren. De hele avond naar buiten kijken en de weersverwachting in de gaten houden maar het bleef maar bewolkt….. Beetje internetten, computerspelletjes spelen en jahoor, 2 uur ‘s nachts klaarde het opeens op. We hadden de moed bijna opgegeven en vielen bijna in slaap maar opeens werden we weer heel enthousiast. :P Dus snel terroristen pakje aan en hup de kou in. En daar loop je dan, op je verjaardag, midden in de nacht door een uitgestorven Whitehorse en -17 graden celcius, opweg naar een plek een halfuurtje buiten Whitehorse waar je geen last van de stadsverlichting hebt en normaal gesproken het noorderlicht moeten kunnen zien.

Op de plek aangekomen was het inderdaad pikkedonker en kon je een hele mooie sterrenhemel zien. Maar….. nog geen noorderlicht…. :( Gelukkig hadden we wat biertjes meegenomen die we vervolgens kouder dan toen ze uit de koelkast kwamen konden opdrinken. Hmm, maar met -17 is dat niet echt een opwarmer hoor, volgens mij was een zware whiskey beter geweest voor dit soort temperaturen. :P

Maargoed, na heel veel vallende sterren gezien te hebben zagen we opeens een zwak wit licht aan de horizon. We zagen het al een tijdje maar wisten niet zeker of het nou licht was of een lange veeg wolken. Het leek wel een beetje de verlichting van een stad in de verte. Maar heel langzaam werd het helderder en verplaatste het zich aan de horizon en kreeg het wat andere vormen. Maar het bleef helaas heel zwak en lang zo spectaculair niet als je op de foto’s meestal ziet. Ik heb er een foto van geprobeerd te maken. Ter vergelijking eerst nog even een spectaculaire foto hoe het er uit hoort te zien:

Noorderlicht zoals je het in de boekjes ziet

Mijn foto van het noorderlicht :lol:

Mijn foto van het noorderlicht :lol:

Mooi he?! :) Nou, na 2 uur wachten en inmiddels heeeeele koude voeten vonden we het wel weer genoeg, het ging waarschijnlijk toch niks meer worden. Helaas, volgende keer beter, heb ik in ieder geval een reden om nog eens een keer ver naar het noorden te gaan… :P

Nou, dat was dus helaas een verjaardag zonder cadeautjes…. :cry:

Nee hoor, gelukkig kun je het noorderlicht niet met een knop aan en uitzetten, anders was er natuurlijk ook niks aan, het moet wel een beetje spannend blijven natuurlijk. We hebben nog genoeg andere leuke dingen gedaan.
Toen we de volgende ochtend/middag wakker werden zijn we maar gaan ‘dogsledden’. Dat is met zo’n sleetje achter een groep hollende honden aan zegmaar.  En dat was ook erg leuk om te doen. We moesten hiervoor wat verder de bergen in, dus nog wat kouder en nog meer sneeuw. Hier wat mooie plaatjes:

Hondjes aan de lijn

Hondjes aan de lijn

Wit!

Wit!

Hondjes aan de slee

Hondjes aan de slee

En nog een keer

En nog een keer

Na afloop weer even opgewarmd met een lekkere kop warme chocolademelk en weer terug naar het hostel, waar de hostel eigenaar speciaal voor mijn verjaardag een cake had gebakken. Werd ik toch nog een beetje verwend… :P

De volgende dag was het alweer tijd om terug te gaan naar Vancouver, waar we ‘s avonds weer in grijs, regenachtig weer aankwamen. Dan is sneeuw toch beter….

Okee, dat was het weer voor deze keer. Mijn volgende avontuur zal wel naar Nederland gaan om daar de kerstdagen mee te maken. Spannend!!! :razz: En daarna, en daarna??????? :cool:

Whitehorse_20091115_0081 (Large)

Eventjes in Nederland…

November 3rd, 2009

Tja, er gebeuren ook wel eens minder leuke dingen in het leven. Helaas kreeg ik vorige week te horen dat mijn Opa, tevens trouw lezer van mijn weblog, was overleden. Het ging al een week niet zo goed en gelukkig heb ik hem nog even via de webcam kunnen spreken, wat hij erg mooi vond.  Hij heeft in ieder geval een mooie leeftijd gehaald, 94 jaar!

Maargoed, dan  zit je in Vancouver en toch zou het wel mooi zijn om bij zijn begrafenis aanwezig te kunnen zijn. Dus vorige week maandag even met mijn reisverzekering gebeld en het bleek dat mijn verzekering in dit soort situaties een vlucht naar Nederland vergoedt. En zo zat ik maandag ochtend nog op mijn werk en maandag avond zomaar opeens in het vliegtuig naar Nederland, waar ik dinsdag aankwam. Dat was dus allemaal erg goed geregeld en ik was ruim op tijd voor de begrafenis, afgelopen vrijdag.

Komende donderdag vlieg ik weer terug naar Vancouver, momenteel ben ik nog een beetje de toerist aan het uit hangen hier in Nederland, misschien volgen binnenkort wel wat foto’s… ;) Terug in Canada staat er in ieder geval alweer snel een nieuw kort tripje gepland, maar daarover meer in een volgende blog!

Canadian Maritimes (2)

October 18th, 2009

Newfoundland, dat was de volgende bestemming. We zouden om 11 uur ‘s avonds vertrekken met de nachtboot vanuit Nova Scotia naar het oostelijke gedeelte van Newfoundland. Helaas, toen we aankwamen bleek dat de boot, die nog terug moest komen vanuit Newfoundland, wat vertraging had vanwege slecht weer. Dus dat was wachten, wachten, wachten….. Uiteindelijk vertrok onze boot rond 1 uur ‘s nachts… Na een lekker wijntje op de boot uiteindelijk maar onze royale slaapcabines opgezocht:

Welterusten!

Welterusten!

Echt geweldig slapen doe je daar niet want alles beweegt, de boot maakt kabaal en constant word je opgeschrikt door golven die tegen de boot aan klotsen. Maargoed, het is ook wel weer een leuke ervaring :D

Het was een lange boottocht en lekker op het dek in het zonnetje was er helaas ook niet bij want het waaide hard op het dek en het was koud!

Bootje varen

Bootje varen

Zee

Zee

Wwwoeeeiii

Wwwoeeeiii

Aan het eind van de middag, rond een uurtje of 6, kwamen we uiteindelijk aan in Newfoundland.

Land in zicht!!

Land in zicht!!

Newfoundland!

Newfoundland!

Na een lange boottocht konden we eindelijk weer van de boot af. Vervolgens nog een uurtje rijden naar St Johns, waar we in een hostel gingen overnachten. Helaas was het inmiddels al donker geworden, op een hele spectaculaire zonsondergang na konden we helaas niet veel meer zien van Newfoundland. Maar niet getreurd, we hadden nog wel een aantal dagen te besteden in Newfoundland! :P

In het hostel in St Johns kwamen we nog een aantal andere mensen tegen die ook net waren aangekomen. En aangezien St Johns bekend staat om haar actieve nachtleven (tja er valt toch niet zoveel te doen op zo’n eiland) en we na deze lange boottocht nog lang niet moe waren :eek: zijn we met z’n allen maar even St Johns by night gaan verkennen. Het was koud op straat, brrrrr, maar warm in de kroegjes, dus dat was een goede reden om daar binnen te blijven. :D Na ons zelf opgewarmd te hebben met enkele drankjes konden we ‘s nachts weer ons hotel opzoeken, wat we uiteindelijk ook weer gevonden hebben. :) En na een heerlijke nachtrust konden we de volgende ochtend weer fris en fruitig opstaan om wat van St Johns by day te zien. St Johns is een echte oude stad, zelfs de oudste van heel Noord Amerika, het is tenslotte ook de Noord Amerikaanse stad die het dichtst bij Europa ligt en was voor de Europese kolonisten het snelst te bereiken. En dat merk je goed, het doet behoorlijk Europees aan met verwarrende straten en oude gebouwen.

St Johns

St Johns

George Street, DE uitgaansstraat in St Johns. Druk op zaterdagavond, uitgestorvenop zondagochtend

George Street, DE uitgaansstraat in St Johns. Druk op zaterdagavond, uitgestorven op zondagochtend.

St Johns

St Johns

Vervolgens hebben we nog wat plekken rondom St Johns bezocht. Onder andere Signal Hill, de heuvel waar in 1901 Guglielmo Marconi het eerste transatlantische draadloze radio signaal ontving, vanuit Europa:

Cabot Tower op Signal Hill

Cabot Tower op Signal Hill

In de voetsporen van Marconi, jahoor ik ontvang een signaal! :D

In de voetsporen van Marconi, jahoor ik ontvang een signaal! :D

En als je in Oost Canada bent moet je natuurlijk ook even het meest oostelijke punt van Canada bezoeken:

Oostelijker in Canada kan echt niet! Als je goed kijkt zie je Europa al liggen ;)

Oostelijker in Canada kan echt niet! Als je goed kijkt zie je Europa al liggen ;)

Nogmaals het uiterste oosten van Canada

Nogmaals het uiterste oosten van Canada

En ja, Canada wordt zwaaar bewaakt :)

En ja, Canada wordt zwaaar bewaakt tegen indringes :)

‘s Middags was het alweer tijd om St Johns te verlaten en verder Newfoundland te gaan verkennen. De eerste nacht vebleven we in Terra Nova National Park, waar we weer op een bijna lege camping hebben gekampeerd. De volgende ochtend hebben we nog een paar mooie hikes gemaakt in het National Park.

On top of Newfoundland, in Terra Nova National Park

On top of Newfoundland, in Terra Nova National Park

En nog een mooie panorama van Terra Nova National Park:

TerraNova

En in de middag vertrokken we weer voor een mooie autorit richting het noorden.

Weer een mooie autorit

Weer een mooie autorit

Ja, dit was echt de naam van het Provincial Park :P

Ja, dit was echt de naam van een Provincial Park :P

Na een lange rit kwamen we uiteindelijk aan in Twillingate een erg mooi vissersdorpje omringd door allemaal kleine eilandjes. Ook hier verbleven we weer eenzaam op een camping.

Uitzicht vanaf de camping in Twillingate

Uitzicht vanaf de camping in Twillingate

De volgende ochtend gind de reis weer verder richting het westen van Newfoundland, naar Gros Morne National Park. Dit is een erg mooi National Park met weer veel hoge bergen en ideaal voor een paar mooie hikes.

On the road, in Gros Morne National Park

On the road, in Gros Morne National Park

Gros Morne National Park

Gros Morne National Park

Gros Morne National Park

Gros Morne National Park

Zonsondergang in Gros Morne National Park

Zonsondergang in Gros Morne National Park

En nog een panorama van Gros Morne National Park:

Gros-Morne

In Gros Morne verbleven we in een hostel in het plaatsje Norris Point. Een erg mooi plaatsje omringd door bergen en water.  In de volgende panorama kun je het plaatsje de zien liggen:

NorrisPoint

Omdat er in Gros Morne National Park best veel te zien en te doen was verbleven we hier 2 nachten in het hostel, wat een oud ziekenhuis was. In het hostel sliepen we op de echte oude patientenbedden waar waarschijnlijk vele patienten in gestorven zijn… ik had nog zo gehoopt een geest te zien daar, maar helaas….. :(

Genoeg gedroomd, het was na 2 nachten weer tijden om aan de volgende rit te beginnen. ‘s Avonds stond de boottocht terug naar Nova Scotia weer gepland. De boot terug namen we vanaf het zuidwesten van Newfoundland, dus de rest van de dag hadden we de tijd om dit gedeelte van het eiland te verkennen.

Hoge kliffen aan de westkust van Newfoundland

Hoge kliffen aan de westkust van Newfoundland

Spookachtige vuurtoren in de mist

Spookachtige vuurtoren in de mist

Spookachtig plaatsje in de mist

Spookachtig plaatsje in de mist

Goed, en toen zaten we weer in de nachtboot richting Nova Scotia, waar we de volgende ochtend vroeg aankwamen. Het plan was vervolgens om ergens in Nova Scotia te gaan overnachten zodat we de volgende ochtend de boot naar Prince Edward Island konden nemen.  In Nova Scotia konden we dan nog een hike doen of zo. Maar omdat we inmiddels toch wel redelijk gebroken waren van de ritjes, de nachtferry en weer een ritje besloten we de hike maar over te slaan en door te rijden naar Pictou, de plaats in Nova Scotia van waar de boot naar Prince Edward Island vertrekt. Daar zouden we dan in de buurt gaan overnachten. Maar toen realiseerden we dat we opeens wel erg dicht bij Prince Edward Island zaten, waarom dan ook niet gelijk de boot nemen en door rijden naar Charlottetown in Prince Edward Island? Dan hebben we de volgende dag de hele dag om Prince Edward Island te verkennen. En zo zaten we binnen 24 uur voor de 2e keer op de boot! :D Gelukkig duurde deze tocht ietsje korter, maar anderhalf uur ofzo. Vervolgens nog een uurtje rijden richting Charlottetown waar we in een heel bijzonder hostel aankwamen: een bejaarde eigenaar die ons amper kon verstaan deed ‘s avonds in z’n pyjama de deur voor ons open en begeleide ons in zijn huis naar een van de kamers die hij verhuurde. Met een schilderij van Jezus boven ons hoofd en in een comfortabel bed vielen we na een lange dag voldaan in slaap…. :D

Een heerlijk bed...

Een heerlijk bed...

... en slapen terwijl de Heer over je waakt, wat wil je nog meer! :)

... en slapen terwijl de Heer over je waakt, wat wil je nog meer! :)

Oke, de volgende dag waren we dus wel weer helemaal fris om Prince Edward Island te verkennen. Om eerlijk te zijn vond ik Prince Edward Island niet eens zo heel erg spectaculair. Het is een beetje vergelijkbaar met de Nederlandse eilanden en hoewel het wel erg mooi is daar is het allemaal wat minder bergen en ruig landschap, maar meer zandstrand en duinen. Maar misschien is het ook niet de goede volgorde om van het spectaculaire landschap in Newfoundland naar Prince Edward Island te gaan en waren wij inmiddels gewoon landschappelijk verwend :)

De duinen van Prince Edward Island

De duinen van Prince Edward Island

Het strand van Prince Edward Island

Het strand van Prince Edward Island

‘s Avonds verbleven we nog een nacht in Charlottetown. Wel in een ander hostel dit keer. Niet omdat we afgeschrikt waren van het mooie hostel de vorige nacht hoor :D maar omdat deze een betere locatie in downtown Charlottetown had terwijl de vorige aan de rand van de stad zat. De vorige nacht probeerden we hier ook al te verblijven maar toen was het volgeboekt helaas. Charlottetown is ook weer een echte oude stad waar je ‘s avonds ook weer goed voor een biertje terecht kunt.

Charlottetown

Charlottetown

En de volgende dag was het alweer zondag, dat betekende de laatste dag van de trip. Na ‘s ochtends eerst nog wat van Charlottetown te verkennen verlieten we aan het einde van de ochtend Charlottetown weer, terug naar Moncton van waar ik weer terug zou vliegen naar Vancouver en mijn Engelse travelmate weer in het hostel zou verblijven om van daaruit nog wat verder in New Brunswick rond te reizen. Prince Edward Island verlieten we dit keer niet met de boot maar via de 12 kilometer lange Confederation Bridge.

Over the bridge...

Over the bridge...

En uiteindelijk kwamen we weer in Moncton aan! Toen stond er weer een lange vlucht terug naar Vancouver gepland. Dankzij het tijdsverschil kwam ik slechts een paar uurtjes nadat ik uit Moncton was vertrokken weer aan in Vancouver. En dat was het einde van weer een mooie trip!

Tot de volgende!

Canadian Maritimes (1)

October 13th, 2009

Zo, de vakantie zit er weer op dus er moet weer geblogd worden! De missie is volbracht: alle Canadese Provincies en Territories zijn bezocht, in totaal 10 provincies en 3 territories! Maargoed, ondanks dat ben ik hier nog steeds niet uitgekeken hoor! :) De route van het laatste tripje zag er uiteindelijk als volgt uit:


View Canadian Maritimes in a larger map

Het tripje naar de oost kust, ofwel de Maritimes, begon uiteraard weer met een vroege rit naar de luchthaven. 3 verschillende vluchten, 4 tijdzones naar het oosten en compleet jetlagged (viel wel mee hoor :) ) maar nog steeds in hetzelfde land (ja het is een behoorlijk groot land), kwam ik uiteindelijk aan op de plaats van bestemming: Moncton, New Brunswick. Toevallig trof ik daar mijn Engelse Travelmate weer en had hij een hostel gereserveerd in Moncton, waar we dus vervolgens naar toe reden en het tripje maar eens een beetje gingen voorbereiden. In mijn tijdzone heel vroeg, lokaal vrij laat, even slapen en vervolgens in mijn tijdzone wederom heel vroeg maar lokaal normale tijd opgestaan. Hmm, ik heb wel eens beter geslapen volgens mij… rolleyes Maargoed, ik heb vakantie dus niets te zeuren…

De eerste dag gelijk lekker rondgetoerd langs de zuidkust van New Brunswick, via St John naar St Andrews en terug naar St John waar we en mooi camping plekje vonden met uitzicht op St John:

Kamperen met uitzicht :)

Kamperen met uitzicht :)

We waren wel een beetje verbaasd waarom er zo weinig tenten op deze camping stonden, eigenlijk waren wij de enige tent. ‘s Avonds werd dat al snel duidelijk, het was KOUD! De zomer was echt voorbij! Maargoed, ervaren kampeerders als wij inmiddels waren hadden wij hier ons goed op voorbereid. Even overwogen we een extra tent aan te schaffen, ietsje groter dan de huidige, zodat we onze tent op konden zetten IN deze tent. :P Uiteindelijk kochten we beide maar een extra slaapzak, dat moest ook wel werken. :D Met een gezellig kampvuurtje en perfecte kampeeruitrusting konden we onbezorgd de koude nacht tegemoet om vervolgens de volgende ochtend uitgerust de ferry naar Nova Scotia nemen.

Met de boot naar Nova Scotia

Met de boot naar Nova Scotia

Nova Scotia in zicht!

Nova Scotia in zicht!

Na 3 uurtjes varen kwamen we uiteindelijk aan in Digby, Nova Scotia, waar uiteraard even vis gegeten moest worden. De Maritimes staan bekend om haar goede vis gerechten, de vis wordt hier praktisch voor de restaurants uit het water gevist dus verser kun je het niet krijgen. En het eten smaakte inderdaad goed!

Het haventje van Digby, NS

Het haventje van Digby, NS

Vervolgens richting Kejimkujik National Park waar we weer een nachtje gingen kamperen. Er waren zelfs een aantal andere tenten te vinden op deze camping! :D

Kejimkujik National Park, NS

Kejimkujik National Park, NS

Ochtend mist in Kejimkujik National Park

Ochtend mist in Kejimkujik National Park

Halifax was de volgende bestemming, maar eerst moest er nog een stukje gereden worden over mooie slinger weggetje langs de zuidkust van Nova Scotia.

Om de een of andere reden moet ik bij Halifax altijd denken aan Swissair Flight 111. Dit toestel stortte in 1998 voor de kust van Halifax in zee. Vlak voor Halifax, bij het plaatstje Peggy’s Cove, kwamen we langs het herdenkingsmonument van deze vlucht:

Herdenkingsmonument Swissair Flight 111

Herdenkingsmonument Swissair Flight 111

Peggy's Cove

Peggy's Cove

Brrr… vliegen is niet altijd leuk… :(

Goed, het was inmiddels al donker toen we in Halifax aankwamen. Aangezien kamperen in de stad wat lastiger gaat besloten we hier maar in een hostel te overnachten.

Halifax is een leuke stad, niet al groot maar ook niet klein en saai. En, je kunt er ook goed een biertje drinken. Dus ‘s avonds weer laat, ‘s ochtends weer vroeg, om ook nog wat van Halifax bij daglicht te zien:

Halifax...

Halifax...

Halifax...

Halifax...

Halifax...

Halifax...

En nog eens Halifax

En nog eens Halifax

In de middag was het alweer tijd om Halifax te verlaten, verder richting het oosten van Nova Scotia. Onderweg kom je door een hoop kleine plaatsjes en dan zie je dat het oosten van Canada een stuk ouder is dan het westen. Als je geluk hebt kom je hier zelfs gebouwen tegen uit de 18e eeuw! Dat is voor Canada heel erg oud en zul je in het westen niet vinden, daar stamt alles zo’n beetje op z’n vroegst uit eind 19e eeuw. :D

Goed, genoeg geschiedenis les voor vandaag. Na weer een mooie rit kwamen we uitendelijk aan in het zuidoost puntje van Nova Scotia, waar we een mooie kampingplek mét zeezicht vonden, en weer waren we de enige tent op de kamping dus dat betekende dat we beide slaapzakken weer nodig hadden om de nacht te overleven! :)

Autoritje langs mooie pittoreske dorpjes :)

Autoritje langs mooie pittoreske dorpjes :)

Camping zeezicht

Camping zeezicht

De volgende dag vervolgden we richting het noorden van Nova Scotia, naar Cape Breton National Park. Dit gedeelte van Nova Scotia is compleet anders dan de rest van de provincie en heeft weer veel meer bergen en bomen waar het overige gedeelte van Nova Scotia alleen maar heuvels heeft. De weersverwachting was helaas was minder voor de komende nacht en aangezien er een goed en goedkoop hostel in de buurt was, was de accomodatie keuze snel gemaakt…. :D

Cape Breton National Park

Cape Breton National Park

Cape Breton National Park

Cape Breton National Park

Cape Breton National Park

Cape Breton National Park

Cape Breton National Park, op sommige plekken hield de geasfalteerde weg op en leek het wel Afrika!

Op sommige plekken hield de geasfalteerde weg op en leek het wel Afrika!

Altijd mooi uitzicht tijdens de autoritjes

Altijd mooi uitzicht tijdens de autoritjes

Oke, de volgende bestemming is New Foundland, maar ik zie dat mijn blog alweer aardig begint te groeien. :P Ik ben zo ongeveer halverwege denk ik en aangezien ik mijn trouwe lezers niet wil opzadelen met een overdosis leesvoer en het hier inmiddels bedtijd is komt de volgende blog binnenkort. Gaan jullie eerst deze maar eens lezen! ;)

See ya!